TRANSPARENTNOŚĆ WYNAGRODZEŃ W KONTEKŚCIE ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE RÓWNYCH PŁAC KOBIET I MĘŻCZYZN? JAKIE BĘDĄ NOWE OBOWIĄZKI PRACODAWCY W ZAKRESIE PRZECIWDZIAŁANIA RÓŻNICOM WYNAGRODZENIA KOBIET I MĘŻCZYZN?

Iwona Serbeńska, Stowarzyszenie Na Rzecz Poradnictwa Obywatelskiego DOGMA

Dane z 2023 r. według danych Eurostatu

W 2023 r. różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej wyniosła 12 proc.

Polska z wynikiem 7,8 proc. znalazła się wśród krajów o najmniejszej luce płacowej.

W 2023 r. największe nierówności płacowe odnotowano na Łotwie (19 proc.), w Austrii (18,3 proc.) oraz Czechach (18 proc.). Z kolei najmniejsze różnice wystąpiły w Belgii (0,7 proc.), we Włoszech (2,2 proc.) i Rumunii (3,8 proc.)

Jaka jest rzeczywista różnica w zarobkach kobiet i mężczyzn?

Aby oceniać faktyczne różnice w zarobkach kobiet i mężczyzn należy posłużyć się luką skorygowaną 

nieskorygowana luka płacowa – różnica między średnimi godzinowymi zarobkami brutto mężczyzn i kobiet

skorygowana luka płacowa– różnice pomiędzy wynagrodzeniami kobiet i mężczyzn o podobnych kwalifikacjach, wykonujących taką samą pracę z uwzględnieniem cech takich jak wykształcenie, doświadczenie, branże, wielkość firmy i zawód

Luka płacowa w Polsce wynosi nie 7,8 proc., a około 14 proc. 

Luka płacowa

  • To różnica w wynagrodzeniu osób, które wykonują taką samą pracę, lub pracę o podobnej wartości.
  • Luka płacowa posłuży za wskaźnik, który trzeba będzie obliczyć według określonego wzoru i zgłosić zarówno do instytucji monitorującej, jak i wewnętrznie w firmie.
  • Najprościej luka płacowa jest obliczana jako różnica między średnimi stawkami godzinowymi brutto kobiet i mężczyzn w firmach zatrudniających co najmniej 10 pracowników. 

Obowiązki pracodawcy:

  • ustalenie neutralnych płciowo kryteriów, które będą brane pod uwagę przy ustalaniu poziomu wynagrodzenia, czy podejmowaniu decyzji o podwyżkach
  • obowiązek udostępniania informacji o wynagrodzeniach na konkretnych stanowiskach z uwzględnieniem takich kryteriów umiejętności, wysiłku, zakresu odpowiedzialności, warunków pracy oraz innych czynników mających znaczenie w konkretnym miejscu pracy na danym stanowisku
  • dostosowanie regulaminów wynagrodzeń i praktyk płacowych
  • obowiązek okresowego raportowania luki płacowej i jej składników (nie może przekroczyć 5%)
  • udzielenie pracownikom informacji dotyczących ich indywidualnego poziomu wynagrodzenia oraz średnich poziomów wynagrodzenia, w podziale na płeć, w odniesieniu do kategorii pracowników wykonujących taką samą pracę jak oni lub pracę o takiej samej wartości jak ich praca
  • zakaz zobowiązywania pracowników do zachowania w tajemnicy swojego wynagrodzenia

Osoby starające się o zatrudnienie mają prawo do otrzymania od przyszłego pracodawcy informacji na temat:

  • początkowego wynagrodzenia lub jego przedziału – opartego na obiektywnych, neutralnych pod względem płci kryteriach – przewidzianego w odniesieniu do danego stanowiska,
  • przekazywanie tych informacji w taki sposób, aby zapewnić świadome i przejrzyste negocjacje dotyczące wynagrodzenia, np. przed rozmową kwalifikacyjną lub w inny sposób.
  • Zapewnienie przez pracodawcę, aby ogłoszenia o wakatach i nazwy stanowisk pracy były neutralne pod względem płci oraz aby proces rekrutacji przebiegał w sposób niedyskryminacyjny, aby nie podważać prawa do równego wynagrodzenia za taką samą pracę lub pracę o takiej samej wartości.

Przygotowanie pracodawców do zmian

1. Audyt polityki płacowej i wynagrodzeń, który aktualnie obowiązuje w organizacji.

  • Analiza struktury wynagrodzeń oraz dodatkowych świadczeń finansowych i niefinansowych​
  • Sprawdzenie, czy kryteria wynagradzania są jasne i zrozumiałe zarówno dla pracowników, jak i menedżerów
  • Zidentyfikowanie ewentualnych niespójności, dysproporcji czy przypadków dyskryminacji płacowej.

2. Stworzenie polityki płacowej:

struktura wynagrodzeń:

ustalenie poziomów wynagrodzeń dla różnych stanowisk, uwzględniając ich znaczenie dla firmy, wymagane kompetencje i doświadczenie (system punktowy, ranking stanowisk czy widełki płacowe)

składniki wynagrodzenia:

jakie elementy będą wchodziły w skład wynagrodzenia (np. płaca zasadnicza, premie, bonusy, benefity pozapłacowe),

ustalenie zasad przyznawania premii i bonusów, aby były one jasne i motywujące dla pracowników,

system oceny pracowników:

wprowadzenie systemu oceny pracowników, który będzie podstawą do przyznawania podwyżek i awansów (obiektywny, transparentny i oparty na jasnych kryteriach),

zasady awansów i podwyżek:

jakie są kryteria awansów i podwyżek (np. wyniki pracy, zdobyte kompetencje, staż pracy),

ustalenie częstotliwości ocen pracowników i przyznawania podwyżek,

benefity pozapłacowe:

jakie benefity pozapłacowe oferowane pracownikom (np. prywatna opieka medyczna, karta sportowa, ubezpieczenie na życie, elastyczne godziny pracy z uwzględnieniem potrzeb i oczekiwań pracowników przy wyborze benefitów;

Szkolenia i edukacja:

organizowanie szkoleń dla kadry zarządzającej na temat równości płacowej oraz zasad nowej dyrektywy.

Polityka wynagrodzeń:

opracowanie jasnej, przejrzystej i zrozumiałej dla wszystkich pracowników polityki wynagrodzeń, zgodnej z nowymi przepisami, z jasnymi kryteriami ustalania wynagrodzeń oraz zasadami awansu i podwyżek​​.

Komunikacja z pracownikami:

  • regularne informowanie pracowników o ich prawach oraz zmianach w polityce wynagrodzeń.
  • dostęp pracowników do raportów dotyczących wynagrodzeń oraz możliwość zgłaszania nieprawidłowości​​.
  • spotkania informacyjne oraz dostęp do wsparcia prawnego w przypadku sporów dotyczących wynagrodzeń.
  • monitorowanie skuteczności polityki wynagrodzeń i wprowadzanie niezbędnych zmian
  • dostosowywanie polityki do zmieniających się warunków rynkowych i potrzeb firmy;

Co sprzyja dyskryminacji płacowej?

  • nieuporządkowana polityka płacowa w miejscu pracy
  • niezrozumiałe regulacje wewnętrzne dotyczące wynagradzania, premiowania i oceniania pracowników
  • brak aktualnych opisów stanowisk
  • brak jasnego przedziału wynagrodzeń

Ochrona praw

Każdy pracownik, który poniósł szkodę w wyniku naruszenia jakichkolwiek praw lub obowiązków związanych z zasadą równości wynagrodzeń, miał prawo dochodzenia roszczenia i uzyskania za tę szkodę pełnego odszkodowania lub zadośćuczynienia.

Równe traktowanie pracowników jest podstawową zasadą prawa pracy.

Kodeks pracy zakazuje wszelkiej dyskryminacji w zatrudnieniu.

Każdy przypadek nierównego traktowania w zatrudnieniu równoznaczny jest z dyskryminacją. pracownicy zyskali możliwość dochodzenia swoich praw na mocy Kodeksu pracy, a nie tylko w drodze cywilnej.

Odszkodowanie lub zadośćuczynienie powinny obejmować m.in.

  • pełne odzyskanie zaległego wynagrodzenia i związanych z nim premii lub świadczeń rzeczowych,
  • odszkodowanie za utracone szanse,
  • zadośćuczynienie za szkody niematerialne,
  • odszkodowanie za szkody spowodowane przez inne odpowiednie czynniki, które mogą obejmować dyskryminację krzyżową,
  • odsetki za zwłokę,


Zadanie „Śląskie Forum Doradztwa Antymobbingowego” sfinansowano ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach rządowego programu wspierania rozwoju organizacji poradniczych na lata 2022-2033.

,

Więcej artykułów z tej kategorii

Accessibility Toolbar